Jak przygotować stopę pacjenta po udarze do ćwiczeń funkcjonalnych?

Jak przygotować stopę pacjenta po udarze do ćwiczeń funkcjonalnych?

Funkcja rządzi strukturą. Struktura umożliwia funkcję.

Jak przygotować stopę pacjenta po udarze do ćwiczeń funkcjonalnych?  Aby uzyskać jak najlepsze wyniki pracy z pacjentami neurologicznymi, staram się wykorzystywać zarówno techniki nacelowane na funkcję, jak i na strukturę.

Zwłaszcza w wypadku osób wiele lat po incydencie ma to szczególne znaczenie.

Struktury, których funkcja była zaburzona przez długi czas często wymagają mobilizacji, czyli szeroko rozumianej poprawy mobilności.

W wypadku stopy zależy mi na uzyskaniu ruchomości stawów i płynności ruchu kontrolowanego przez mięśnie.

Dlatego w proces przygotowania włączam zarówno techniki nacelowane na stawy, jak i te dedykowane tkankom miękkim.

Warto podkreślić, że pacjent bierze aktywny udział w całym procesie.

Wszystkie ruchy wykonujemy razem.

Stopień mojej pomocy zależy od możliwości wykonania prawidłowego ruchu przez samego pacjenta.

Akceptuję drobne niedoskonałości. Celem jest funkcja, a nie perfekcja.

Poniżej film przedstawiający przykładowy sposób przygotowania struktur łydki i stopy do ćwiczeń funkcjonalnych.

Joanna

Jak przygotować stopę pacjenta po udarze do ćwiczeń funkcjonalnych? Joanna Tokarska

 

 

Dziękuję Ci bardzo za przeczytanie tego artykułu jak i obejrzenie filmu. Proszę Cię skomentuj co na ten temat myślisz. Jeśli będziesz miał(ła) jakiekolwiek pytania, to zapraszam Cię do ich zadawania.

A jeśli podoba Ci się to co piszę, to kliknij proszę “Lubię to” oraz zapisz się na mój newsletter.

Comments

comments

2 thoughts on “Jak przygotować stopę pacjenta po udarze do ćwiczeń funkcjonalnych?

  • 07/07/2017 o 19:46
    Permalink

    Świetny materiał 👍👍👍
    Napewno się przyda ! Wielkie dzięki !!!
    Jedno pytanie, co z pacjentami po protezie kolana? Czy można u nich dociskać piętę przez kolano?

    Odpowiedz
    • 07/07/2017 o 21:41
      Permalink

      Dziękuję! Miło mi to czytać. 🙂
      Myślę, że jeżeli endoproteza jest stabilna, a pacjent ma zgodę lekarza prowadzącego na obciążanie, to nie musimy się bać docisku, bo jest on i tak mniejszy, niż ciężar ciała samego pacjenta przenoszony przez ten staw w trakcie chodu.
      Niemniej jako terapeuci, musimy być świadomi przeciwwskazań do ruchów niedozwolonych przy danym rodzaju endoprotezy. Szczególnie zwracałabym uwagę na szpotawość/koślawość i nadmierne zgięcie.

      Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *